Lieve Luitjes,

Inmiddels zijn wij weer gestart met onze stage. Na een heerlijke vakantieweek kunnen wij ons nu weer concentreren op de dagelijkse gang van zaken binnen een klaslokaal. Ik zal jullie gaan vertellen wat wij nog in onze vakantie hebben gedaan en daarnaast ook over onze opstart in de klas na deze vakantie.

Woensdag was het zover; wij zouden Mpongwe voor een aantal dagen gaan verlaten om een bezoek te brengen aan het Kafue National Park. Vroeg in de morgen stonden wij op en na even te moeten opstarten, zijn wij onze reis begonnen richting Lusaka. Rick, Jordy en ik lagen hierbij vier uur achter in de jeep. Het lijkt een eeuwigheid, maar na al onze reizen hier in Zambia voelt dit toch maar heel kort. Aangekomen in Lusaka hebben wij allereerst onze spullen neergezet. Vervolgens zijn Marissa en haar ouders vertrokken richting Manda Hill. Dit is het grote winkelcentrum in Lusaka. Een winkelcentrum waar menig shopverslaafde vrouw nog heel erg jaloers op is!! Remco, Rick en ik zijn allereerst naar het busstation vertrokken. Hier wilde wij de kaartjes gaan reserveren voor de bus van donderdag. Zoals altijd was het busstation weer even hectisch. Echter kennen wij inmiddels verschillende zinnen uit de lokaal gesproken taal. Hierdoor konden wij makkelijk zeggen: ‘Awe’ en ‘Mwa-umfwa?’. In de Nederlandse taal gewoon: Nee en Begrepen? De opdringerige Zambianen vonden het apart dat wij blanke deze woorden zo vloeiend konden praten en lieten ons hierdoor ook lekker met rust. Vervolgens zijn wij ook richting Manda Hill vertrokken en hebben wij ook het winkelcentrum verkent. Voor degene die nieuwsgierig zijn over wat wij hebben gekocht; kom ons op 10 november ophalen op het vliegveld, dan kan je het zien! Nadat wij nog voor verschillende sponsormaterialen hebben gezocht, zijn wij mannen lekker gaan eten bij ‘Chicago’s’. Een exclusief restaurant met overheerlijke gerechten. We zijn gestart met een cocktail en vervolgens hebben we uitgebreid gegeten. Als voorgerecht hadden wij slakken. Als hoofdgerecht had Remco de scampi’s met inktvis. Rick en ik hadden de souvlaki met tzatziki. Een overheerlijke maaltijd, maar op dat moment ga je er toch anders naar kijken. Wij weten inmiddels hoe het harde leven van Afrika eruit ziet. Mensen wonen in hutjes en zijn blij met alles wat zij zich kunnen veroorloven. Voor ons was deze maaltijd in een restaurant voorheen de gewoonste zaak van de wereld. Echter waardeerden wij deze maaltijd door onze ervaring alleen nog maar meer. Hierdoor merkten wij al wat deze reis zou losmaken bij onszelf. Inmiddels was het alweer donker geworden. Wij zijn weer vertrokken richting het backpackershostel en hebben daar nog even buiten gezeten.

De volgende dag stond onze reis naar Kafue National Park op het programma. Eerst hebben wij afscheid genomen van Tiny en Karel, de ouders van Marissa. Zij zijn inmiddels vertrokken naar Zuid-Afrika om daar hun vakantie af te maken. Wij vertrokken met de bus richting Kafue National Park. Een reis van ongeveer vier uur. Aangekomen in het park werden wij al opgewacht door onze gids. Hij bracht ons met de jeep naar onze verblijfplaats. Gelijk viel ons op dat er geen enkele hekken te vinden waren. We hebben onze tent opgezet en vervolgens zijn Remco en ik een rondje gaan lopen. Op nog geen twintig meter afstand van onze tent hadden wij uitzicht op de Nijlpaarden. Deze zouden in de nacht uit het water kunnen komen en zo langs onze tent kunnen lopen. Dat idee was best nog wel angstaanjagend. We hebben vervolgens lekker gegeten en met een fles wijn rond het kampvuur gezeten. Toen was het tijd om te gaan slapen…… Met z’n vieren lagen we in de tent. Daarnaast lagen onze backpacks er ook nog gezellig bij. Met het geluid van de nijlpaarden, olifanten en leeuwen op de achtergrond zijn wij lekker gaan slapen. En toen was het plotseling half 5 in de ochtend. Rick maakte mij wakker en vertelde mij dat hij erg nodig naar de wc moest. Mij leek het geen goed idee om met z’n tweeën naar buiten te gaan met alle dieren om ons heen, waardoor ik ook Marissa wakker maakte. Marissa vond het op haar beurt geen goed idee om met z’n drieen naar buiten te gaan en maakte Remco wakker. Alle vier waren wij ontwaakt en konden wij naar buiten voor een plasje. Uiteraard hebben wij elkaar ondertussen helemaal gek gemaakt, waardoor wij plotseling alle vier erg nodig moesten plassen. De tent werd rustig open gerist en er werd in het donker gezocht naar wilde dieren. In een ruit opstelling liepen wij naar buiten. Vervolgens maakten wij een driehoek opstelling. De eerste mocht in de driehoek opstelling gaan plassen. Vervolgens de tweede, de derde en uiteindelijk ook de vierde. Vervolgens snel de tent in gerent. Hilarische momenten waren het vervolg hierop.

Na nog een uurtje slaap konden wij alweer opstaan. Om half 7 zou onze eerste safari namelijk beginnen. Dit was een boottochtje over de Kafue-river. Een mooie plek met veel flora, jammer genoeg niet erg veel fauna. Na onze safari in Chobe, die overigens helemaal geweldig was, waren wij eraan gewend geraakt om erg veel dieren te zien. Uiteraard is dit zeker niet altijd het geval. Na deze safari zijn wij lekker gaan ontbijten en hebben wij ons teruggetrokken op onze kampeerplek. Hier hebben wij lekker in het zonnetje gelegen. Best een raar idee; je ligt op je handdoek in de zon, terwijl er plotseling een leeuw zou kunnen langslopen. Na onze lunch stond de tweede safari op het programma. Dit was een gamedrive. Met een prachtige zonsondergang hebben wij het Kafue National Park verkend. Overigens hebben wij maar een heel klein deel kunnen bezoeken. Het park is namelijk ongeveer even groot als heel Nederland. Dit is heel raar om te beseffen. Nadat de zon was ondergegaan, hebben wij onze tocht vervolgt in het donker. Jammer genoeg hebben we geen grote, bekende dieren mogen bewonderen. Echter hebben wij wel heel veel verschillende soorten kleine, onbekende dieren mogen bewonderen. Aangezien natuurslim niet echt bij mij past, oftewel de naturalistische intelligentie van de meervoudige intelligenties, zeggen dierennamen mijzelf niet zo veel. Een kat is voor mij een kat, ook al heb je daar weer honderden soorten in. (overigens een erg leuk voorbeeld van mijzelf haha) Remco zal in zijn volgende verslag hier vast meer over vertellen. Hij heeft hier namelijk veel meer verstand van dan ik. Zo maken wij optimaal gebruik van elkaars slimheden. Voor de mensen die geen onderwijskundige achtergrond hebben: in het voorgaande stuk zat een stukje literatuur. Ja, dat krijgen wij ook op de Pabo! Teruggekomen op onze accommodatie hebben wij gegeten en vervolgens zij wij lekker gaan slapen.

De volgende ochtend stond onze laatste safari op het programma. Eigenlijk wilde de gids om half 6 vertrekken. Dit vonden wij toch weer net iets te enthousiast. Wij besloten daarom ook om rond half 7 te vertrekken. Een hele poos hebben wij achter leeuwenvoetafdrukken aangereden. Jammer genoeg hebben wij er geen mogen bewonderen. Tussendoor nog geregeld moeten bukken voor rondvliegende takken en verder hebben wij nog verschillende antilopen, wrattenzwijnen, gieren en nijlpaarden gezien. Nadat wij onze tent hadden afgebroken, zijn wij weer aan onze terugreis begonnen. Na vier uurtjes kwamen wij weer aan in Lusaka. Wederom zijn wij lekker gaan eten bij Chicago’s, nu gezellig met ons vieren. Daarnaast hebben wij nog boodschappen gedaan in de plaatselijke supermarkt. Een enorme supermarkt met 29 kassa’s, die allemaal bezet waren. Dat zegt denk ik wel genoeg over de supermarkt en de bijbehorende medewerkers. In de avond hebben wij nog even buiten gezeten in het backpackershostel en vervolgens zijn wij lekker gaan slapen.

De volgende ochtend zijn wij weer richting Mpongwe vertrokken. Een reis van vier uur in de bus. Bij aankomst gaf dit een heel vertrouwd gevoel. Een heel verschil met de eerste keer toen wij arriveerden. Wij wisten nu precies waar alles lag en waar wij alles konden vinden. We kennen verschillende mensen en de mensen kennen ons. Aangekomen in het guesthouse hebben wij onze spullen uitgepakt, gegeten, onze lessen voor de dag erna bekeken en zijn wij gaan slapen. Dat reizen breekt je op een begeven moment toch wel op, dat merkten wij alle vier wel.

Inmiddels was het alweer maandag geworden. Onze vakantie was voorbij en het dagelijkse leven kon weer beginnen. De heenreis van Remco en mij begon al voorspoedig. De ketting van de fiets vloog er maar liefst vier keer af. Wij waren al een eeuwigheid onderweg en waren ondertussen al bang dat de kinderen misschien naar huis zouden keren. Remco is op een begeven moment in een lokaal dorpje geholpen door een aardige man. Ik ben ondertussen doorgefietst richting de school. Aangekomen op het schoolplein begonnen de kinderen uit Grade 6 uitbundig te juichen. Dat gaf mij een enorm goed gevoel. Bij aankomst in de klas ben ik gestart met een high five rondje en vervolgens kon de dag beginnen. Ik vroeg aan de kinderen wat zij de afgelopen week geleerd hadden. De uitkomst hiervan was teleurstellend. Het enige wat zij behandeld hadden waren de Afrikaanse dieren. Een onderwerp wat de kinderen allang beheersen. De leerkracht van Grade 7 had alle opdrachten op het bord gezet en de kinderen moesten dit zelfstandig maken. Zij hadden hierdoor geen enkele uitleg of persoonlijke begeleiding mogen krijgen. Op dat moment voelde ik me erg machteloos. Zodra Remco en ik zullen terugkeren naar Nederland, zullen deze kinderen dus opnieuw in een gat vallen. Een gedachte waar wij niet te lang bij moeten stilstaan. De komende vier weken gaan wij knallen voor deze geweldige kinderen. Stuk voor stuk bijzondere kinderen die wij heel erg gaan missen. Bij terugkomst in het guesthouse hebben wij aan school gewerkt en heb ik voor ons vieren gekookt. Aardappelpuree, witte bonen in tomatensaus, erwten, een sausje en steak. Alleen had ik deze steak veel te lang gebakken, waardoor het erg moeilijk was om deze te snijden. Lachbuien waren het vervolg. In de avond hebben wij een liedje uitgezocht voor ons optreden. Nee niet voor het Joelfeest, maar voor een plaatselijk optreden. Voor de opening van het community centrum zullen wij alle vier een stukje gaan zingen van een liedje. Hier gaan wij nu dus erg goed voor oefenen. De opening van dit community centrum zal plaatsvinden op onze laatste dag in Mpongwe. Dit zal dus een erg bijzondere dag gaan worden. We hebben de dag afgesloten met toastjes brie, smeerkaas, pesto, leverworst en knoflookboter. Daarnaast lekkere fetakaas en olijven. Deze hadden wij meegenomen vanuit de enorme supermarkt in Lusaka. Heerlijk!!

Na een diepe slaap was het dinsdag geworden. Vandaag zijn Remco en ik liftend naar school geweest. De reden was de hoeveelheid materialen die wij moesten meenemen. Verschillende materialen van het sponsorbedrag moesten naar school vervoerd worden. Denk hierbij aan de wereldkaart, grote vellen papier, kleurpotloden, papier, weetboeken etc. Echter kwam er geen enkele auto langs terwijl wij aan het lopen waren. Uiteindelijk hebben wij een uur gelopen en konden wij de laatste 500 meter liften. Een behoorlijke reis dus. Tijdens de verschillende lessen heb ik met de kinderen gesproken over de afstand van hun huis naar school. Dit is heel gevarieerd. Van 5 minuten lopen tot 2 uur lopen. Onbegrijpelijk, maar toch echt waar. Na een hectische werkdag hebben wij nog met de Senior Teacher gesproken. Wij hebben hierbij onderling besloten om huisbezoeken te gaan uitvoeren. Op deze manier krijgen wij een beter beeld van de thuissituatie van de verschillende kinderen. Inmiddels zitten we allemaal weer in het guesthouse. Het dagelijkse leven is weer begonnen en dit is ook goed te merken. Ik hoop dat ik jullie een indruk heb kunnen geven over onze belevenissen tijdens de afgelopen dagen. Tijdens het volgende verhaal dat ik ga schrijven, zal ik ook aandacht schenken aan mijn onderzoek voor school. Als overkoepelend onderwerp heb ik gekozen voor ‘gezond en redzaam gedrag’, een onderdeel daarvan is de HIV/Aids problematiek. Tijdens mijn volgende verhaal hier dus meer informatie over!

Groetjes, Jordi & de drie stiefzusters

p.s. Lieve Charlotte, nogmaals gefeliciteerd met je birthday!