Vandaag ben ik weer aan de beurt om een verhaaltje te schrijven. Zoals Rick in zijn vorige verhaal al heeft verteld, zijn wij aangekomen op onze plaats van bestemming. Het plaatsje Mpongwe in de Copperbelt provincie. Mijn verhaal zal starten bij het einde van Rick zijn verhaal....

Tien minuten nadat Rick zijn verhaal geplaatst had op de site, moest ons uiteraard weer iets gebeuren. Marissa was zich aan het douchen en Remco stond te koken. Rick en ik zaten op onze laptop en gingen de tafel dekken, aangezien het eten bijna klaar was. Remco liep het voorraadhok in, gevolgd door Rick. Ikzelf stond in het keukentje om het bestek te pakken. Plotseling hoorde ik een enorm gil... Tegen die gil kan je wel ‘u' zeggen.

Remco wilde een onderzetter voor de pannen pakken. Op het moment dat hij dit voorwerp uit het voorraadrek wilde pakken, kwam Rinus*1 vanachter de onderzetter tevoorschijn. Hij sprong op Remco's buik, gevolgd door zijn knie. Vervolgens liep hij over Rick zijn voet en kwam hij aan in het keukentje. Hier stond ik dus... Van de gil van de twee heren alleen al, kreeg ik het Spaans benauwd. Toen Rinus binnenkwam wist ik ook niet hoe snel ik het keukentje uit moest rennen. Daar stonden we dan: drie heren aan 't schreeuwen als drie gillende keukenmeiden. Dat moet ons ook weer overkomen... Een fijne gedachte is dat Holmes (de bewaker) deze dieren vaker opeet. Rinus en zijn vriendjes bevinden zich achter de gootsteen. Je kunt je nu vast wel indenken dat wij liever niet meer afwassen.....

Gistermorgen stond een bruiloft op het programma. Dit was niet zomaar een bruiloft, tijdens deze bruiloft trouwde namelijk 8 stelletjes. Deze stelletjes stonden allemaal naast elkaar, wat een rij! Hier in Zambia is de kerk niet zo ‘stijfjes'. Bij binnenkomst zaten wij al gelijk tussen de lokale bevolking in. Deze keken ons eerst vragend aan. Bij het eerste nummer, gezongen door het gospelkoor, gingen alle mannen en vrouwen helemaal los. Schudden met de heupen, konten die alle richtingen uit gingen en geluiden die ze maakte. Geweldig om te zien. Wijzelf waren op het begin nogal ‘stijfjes', maar uiteraard gingen wij op een begeven moment helemaal los. Schudden met de billen, zakken tot de grond en maar dansen op de muziek. De lokale bevolking werd er helemaal gek van. De aandacht ging niet meer naar de bruidspaartjes, maar naar onze dansmoves. Zij vonden het helemaal geweldig. De verschillende duimen gingen bij de lokale bevolking dan ook allemaal omhoog. Daarnaast werden er tijdens deze mis telkens foto's van ons gemaakt. We voelden ons net Brad Pitt, Leonardo di Caprio, George Clooney en Jennifer Lopez. De lokale inwoners probeerden dit heel stiekem te doen, maar wij zijn uiteraard ook niet gek. Na de ceremonie zijn wij nog op de foto geweest met allerlei inwoners. Deze renden naar ons toe en schudden ons telkens de hand.

Na dit avontuur hebben wij de kippenboerderij van de jeugdgroep bezocht. Dit is opgezet door GCMF. De stichting waar wij voor gaan werken. Meer dan 100 kippen in het hok. Een mooi complex met mooie dieren. Je kunt goed zien dat de jeugdgroep zich goed inzet om voor deze kippen te zorgen. Wij vervolgden onze reis naar het community centrum. In dit centrum kunnen vrouwen komen om verschillende vaardigheden te leren. Denk hierbij aan naaien etc. Het gebouw staat er nu en binnenkort wordt er gestart met de inrichting ervan. Tot slot bezochten wij nog de school van mr. Kalima. Zoveel indrukken in een zeer korte tijd.... Aangekomen in het guesthouse werd het dan ook tijd om iets anders te gaan doen.

Wij besloten om te gaan.......... WASSEN! Op de hand wassen, wat een feest. Met blauwe pasta in een teiltje hebben wij de was gedaan. De was ruikt in ieder geval weer fris, dat is al een voordeel. Na een uur wassen, oftewel schrobben en wringen, hebben wij de was opgehangen. Ongeveer 15 meter was achter elkaar. En dan te bedenken dat deze was alleen van Rick en mij was.

Zeer voldaan hebben wij de spullen opgeruimd en zijn wij samen met Tijs en Tine de markt gaan bezoeken. Zij begeleidden ons tijdens ons verblijf in Mpongwe. Samen hebben we gezeten op een 'terrasje'. Erg gezellig! Tijdens ons terrasbezoek moest ik heel nodig naar de wc. Nou ik heb de wc eerst eens bekeken. We hebben ondertussen al heel veel gezien hier in Zambia, maar dat was echt heel erg ranzig. Daarom maar besloten om in de bosjes te gaan. Rond 8u zijn wij gaan uiteten. Worst met frieten, erg lekker. Aangekomen in het guesthouse hebben wij samen nog iets gedronken en toen gaan slapen.

Vanmorgen werden we wakker van de enorm harde wind. Ik heb me snel gedoucht en ben toen naar de was gaan kijken. Hopen dat deze nog ophing... Ik kwam aan en uiteraard lag een truitje van mij op de grond. Op zich was dit nog niet zo'n probleem. Wel dat een kip dacht dat hij erover heen kon lopen. Snel eropaf gerend en weg was de kip. Ach zo word ik tenminste wakker op de vroege ochtend. Na een lekker ontbijtje hebben Marissa en Remco hun was gedaan en nu hebben we nog even lekker rust. Morgen zullen wij dan eindelijk gaan beginnen. Dit is dan ook 'het einde' van onze vakantie, maar toch hebben wij hier heel veel zin in.

Dadelijk gaan Rick en ik de kipsalade maken, volgens mama's recept! Hopen dat hij met de lokale ingrediënten net zo lekker smaakt. Verder wil ik jullie langs deze weg ook ons postadres doorgeven. Brieven komen na ongeveer 12 dagen aan, pakketjes duren iets langer. Het postadres is als volgt:

.

GCMF

T.a.v. _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

P.O. Box 14

Mpongwe (Copperbelt)

Zambia

.

Tot schrijfs!

Groetjes, Jordi & de rest van het tuig....

p.s. *1 Rinus is ons nieuwe huisdier. Een dikke vieze rat!!!!

p.p.s. Aniek, gefeliciteerd met je verjaardag!!