Daar zijn we weer. Het heeft even geduurd maar dan hebben we tenminste weer heel wat te vertellen. Afgelopen week zijn Jordi en ik stage gaan lopen op Upper Basic school Kabumba in... je raad het al, Kabumba. Deze school is zeer primitief, met de nadruk op zeer. We hebben de dinsdag en woensdag goed doorstaan en kregen nog bezoek van Gommel's nichtje. Gertrude*. Gertrude viel midden in de les van het dak en belandde midden in de klas. Ze rende onder de tafeltjes door en werd bijna vertrappeld door de leerlingen. Door de stress liet Gertrude zomaar haar staart achter (dat doen ze om roofdieren af te leiden). Dus er lag een klein kronkelend staartje onder de tafels van de leerlingen. Zou je in Nederland niet zo snel zien dacht ik zo.

Jordi en ik hadden woensdag al besloten om de klassen te combineren en samen de klassen te onderwijzen, aangezien wij nog geen vooruitzicht hebben op een eigen klas ofwel een mentor die ons kan begeleiden. Nog steeds waren er maar twee leerkrachten buiten Jordi en ik die 7 klassen moesten onderwijzen. Hoe de andere leerkrachten dat werk verdeelde was ons een raadsel, maar wij hielden ons bij ons eigen klasje. Het was eigenlijk wel een hele leuke dag, maar de communicatie met de leerlingen ging nog steeds moeilijk. Gelukkig hadden we een paar woordjes in Bemba voorbereid die we goed konden gebruiken tijdens de lessen. De muziekles vonden de leerlingen toch wel het leukste. De muurpartituur die ik op het bord had getekend bevatte ook het geluid 'stampen op de grond'. Bij het inoefenen werd al snel duidelijk dat ik dat beter had kunnen vervangen door iets anders. Doordat wij in onze klas geen vloer hebben maar gewoon zand en stof, veranderde ons klaslokaal in een grote stofwolk. Toen onze stoflongen weer even op adem kwamen hebben we buiten nog het spelletje 'human knot' gespeeld. De leerlingen snapten er niets van. Om twaalf uur waren we klaar met het lesgeven dus mochten we naar huis en beginnen aan ons weekend. We begonnen aan onze helse rit terug naar huis op onze 'fantastische' fietsen, die zijn uitgerust met comfortabele, zachte zadels, remmen die de fiets bij de kleinste beweging rustig tot stilstand laat komen, fietsbanden die lekker stevig zijn opgepompt zodat het lijkt alsof je zweeft, een fietsbel die je al van een kilometer afstand hoort klinken en een ketting die zo goed gesmeerd is dat het bijna geen moeite kost om met het trappen vooruit te komen. Ben ik nog wat vergeten? Het duurde op de terugweg dan ook niet al te lang of de ketting van Jordi brak over. Laten we het zo zeggen, we hebben nu wel heel veel kunnen genieten van de dorre landschappen om ons heen en we hebben lekker kunnen bruinen in de zon die rechtstreeks op ons scheen.

Aangekomen in het Guesthouse, hadden ook Rick en Marissa een leuke dag gehad. Samen hadden ze de klas Grade 5 onder hun hoede. Samen, met een vrouw waarvan ze de naam zijn vergeten, hebben ze een leuke dag beleefd in hun schooltje, maar ook hier is de communicatie een probleem. Ze hebben de leerlingen geleerd hoe de organen heten. De leerlingen hebben op hun beurt een liedje aan Marissa en Rick geleerd. Erg leuk om dat terug te zien op film.

Ons weekend was officieel begonnen. Nadat Marissa een heerlijke pasta had gemaakt volgens Pama's recept (ja papa's en mama's recept) hebben we 's avonds lekker met wat pakken wijn (ze hebben hier namelijk geen flessenwijn in de minimarkt) een spel gespeeld. Samen met onze begeleiders Tijs en Tine hebben we Party & Co summer edition gedaan. Erg leuk. Al helemaal omdat we allemaal erg fanatiek zijn.

Het werd vrijdag en we konden lekker UITSLAPEN!!! Na drie dagen om 05:15/05:30uur op te staan waren we daar erg blij mee. 's Morgens had Jordi samen met de nachtwacht al achter de kippen aangerend die waren ontsnapt uit de kippenren. Gelukkig met resultaat.

We zouden vandaag naar Luanshya gaan, maar we hadden eigenlijk ook nog iets anders op het programma staan. Vandaag zouden Rick en ik ieder een kip gaan slachten. Hier hebben we dus de hele dag op gewacht, maar het is er niet van gekomen omdat de kippen nog niet goed waren, of zoiets. Moesten zeker nog even rijpen. Toen bekend was dat we de kippen niet vandaag zouden slachten was het al te laat om naar Luanshya te gaan en hebben we de hele dag, heel erg hard gewerkt aan onze verslaglegging voor school. 's Avonds beloonde we ons zelf om kennis maken met het 'uitgaansleven' in Mpongwe. De Candle Light Club werd aanbevolen en hier zijn we dus ook naartoe gegaan. Het was een waanzinnig humoristische, leuke, humoristische, gezellige, en humoristische avond. De dames die al en beetje op leeftijd waren, hun jas binnenstebuiten droegen, vanaf de ander kant van het cafeetje waren te ruiken en die elkaar dronken voerden vonden het erg leuk om sensueel met ons te dansen. Laat ik daar maar niet teveel over uitweiden. De dames dansten met dames en heren en de heren ook. Dit laatste was nogal een beetje vreemd om te zien. De dance moves van de Zambiaanse bezoekers is verreweg een uitzonderlijk fenomeen. Zoals wij met onze benen en armen bewegen tijdens het dansen, wringen zij hun nek in bochten die bij ons een whiplash zou veroorzaken. Ook kwamen we op het einde nog Chiquita tegen. Je weet wel van de bananen. Eigenlijk heet ze Elisabeth, maar zo zag ze er niet uit. Chiquita had ook al het nodige op, maar was verder wel in voor een dansje of 12. Tijdens deze avond was er een liedje uit Nigeria wat erg populaire was. We kunnen het hele liedje al van buiten aangezien de cd blijkbaar op repeat stond en het daardoor ongeveer zo'n 60x gedraaid werd. Het was gelukkig wel een leuk liedje en de tekst was makkelijk. Sawa sawa sawajeh, sawa sawa sawajeh, shhhhh. Dat was het. Het bier raakte op, het water was al op dus hebben we heerlijke rosé uit pak gedronken. Toen we terug naar het Guesthouse liepen hebben we nog hartelijk moeten lachen om alles wat we deze avond hadden gezien. Wat hier staat beschreven is misschien nog niet de helft van alle hilarische momenten.

Zaterdag hadden we goed geslapen en enige hoofdpijn bij het wakker worden (zal vast van het vele water drinken zijn). Vandaag besloten we wel inkopen te gaan doen in Luanshya. We konden met Tijs mee in de pick-up. Dat was vele malen beter dan een ritje in een snikheet busje dat om de haverklap meer en meer mensen erin propte. Aangekomen in Luahshya, hebben we eerst weer de bank leeggeroofd (we zijn weer officieel miljonairs) en zijn we gaan eten in een fast-food restaurant. Net als de vorige keer konden we helaas geen pizza bestellen aangezien de kaas weer op was. Volgende keer nemen we onze eigen kaas mee. De 'Traag van begrip' serveerster nam onze bestelling op en had hier even voor nodig. Ik bedoel maar, 3 kipburgers, 3 springrolls en 4 porties frieten. Dat is ook best een hele opgave om te noteren. De 'Ik ben te laat naar bed gegaan' serveerster kwam vanachter de toonbank, geheel onverwachts ook eens om de hoek kijken en slofte naar de keuken om onze bestelling door te geven. Helaas was de mayonaise ook op en er bestond nog een mogelijkheid dat de kip ook op was, maar gelukkig bleek dat niet zo te zijn. Na een kwartier konden we gaan zitten. We hadden nog dorst en Jordi haalde nog wat te drinken. De 'Ik ben te laat naar bed gegaan' serveerster kwam weer tevoorschijn achter de toonbank waar ze net leunend had geslapen. Ze rekte zich zonder gêne uit en gaapte zodanig dat we haar communietaart konden zien. Nadat ze het drankje had gegeven nestelde ze zich weer terug op haar krukje, leunend tegen de toonbank. Na een half uur kwam de 'Traag van begrip' serveerster aanzetten met een springroll en frieten die naar onze mening nog niet in de frituur hadden gelegen. Die mochten nog wel even terug. Een uur later volgde ook de kipburgers van de Marissa, Jordi en Rick. Zij hadden ondertussen de springroll al op.

In de shoprite hadden we onze boodschappen gedaan en we werden opgehaald door Tijs die twee Belgische vrienden van hem en Tine hadden afgehaald in Ndola. Wij mochten achter in de pick-up zitten. We hebben hier veel lol en pijn aan onze kont gehad. Met 120km per uur over de weg waren we zowat gezandstraald. Het ritje duurde een klein uurtje, dus we waren genoeg aan de buitenlucht geweest deze dag.

Aangekomen in het Guesthouse, had ik nog een paar minuten voordat ik zou vertrekken naar een Zuid-Afrikaanse meneer die ergens een grote boerderij zou hebben. Marissa, Jordi en Rick besloten om niet mee te gaan. Samen met Tijs, Tine en hun twee Belgische vrienden (Herlinde en Tom) reden we in het duister door de Bush-Bush. Ik dacht dat we in Mpongwe al in de middle of nowwhere waren, maar waar wij uitkwamen was nog meer in nowwhere dan Mpongwe. Ik had de andere beloofd om ze op de hoogte te houden, maar in dit nieuwe nowwhere had ik geen bereik. We kwamen dus aan op een grote boerderij die werd gerund door Hennie. Hennie is een zeer vriendelijke en gastvrije meneer die ons hartelijk verwelkomde. Een vriend van hem was er ook. Deze Hans zag eruit alsof hij een hele pompoen had ingeslikt, maar ook hij was erg vriendelijk. We hebben bij het kampvuur gezeten, lekker gegeten en spelletjes gedaan. Hennie vond het ook erg gezellig dat wij er waren. Om 03:00uur ben ik maar eens naar bed gegaan. Als je geen horloge draagt en het gezellig is, is het ook zo laat.

De volgende (deze) morgen werd ik wakker om 08:00uur. We hebben ontbeten (gefrituurde vis en gebakken ei) en daarna heb ik nog met Tine en Herlinde citroenen geplukt. We kwamen Kal, Koe en Oen** nog tegen. Zij hadden een heel nest jongen gekregen die stonken in de wind. Ook kreeg ik nog de mogelijkheid om Lili*** de fles te geven. Dat was zoooo leuk om te doen. Het diertje dronk alsof hij uitgedroogd was. Herlinde gaf Rolfje**** de fles. Verder lag er nog een jonge kreupele Bart***** in het gras. Het diertje had een gebroken pootje en kon ook niet op zijn achterpoten blijven staan.

Marissa, Jordi & Rick werden vandaag in de kerk voorgesteld aan het Mpongweese volk. Omdat ik dus niet in Mpongwe was heb ik dat moeten missen, maar afgaande op het geen wat de drie me vertelde waren ze bijna in slaapgevallen. Toen ze eindelijk op het altaar mochten staan werden de namen vertelde (Rick werd Jordi en Jordi werd Rick genoemd) en werd er voor hen gedanst en gezongen. Wat misschien ook wel leuk is om te weten is dat de mis door een vrouwelijk priester werd gepreekt.

Toen we weer herenigd waren hebben we onze lessen voor morgen voorbereid. Jordi heeft een wasje gedaan, Rick heeft zijn wasje laten doen en voor Marissa en mij was er geen plaats meer op de waslijn om onze was te doen. Dus wij mogen morgen of zo. Verder heeft Klara***** nog 6 jongen gekregen. 3 blanke en 3 zwarte. Haar zuster Kaatje****** hebben we nog achterna gezeten omdat ze wilde ontsnappen. Ze vloog een aantal keren uit de bocht door de gladde vloeren hier. Op deze manier blijven ook wij in topvorm.

Ondanks dat het een lang verslag is geworden hoop ik dat jullie het met plezier hebben gelezen. Heel veel groetjes vanuit Mpongwe!!!

Remco & Co

Register:

Gertude*: uit de hemel vallende gekko

Kal, Koe en Oen**: drie oer-oer-oerlelijke kalkoenen

Lili***: Zwart-wit lammetje.

Rolfje****: Een heel mooi, klein rundje.

Klara*****: De kersverse moeder van 6 kuikentjes.

Kaatje*****: De Niki Lauda onder de kippen.