Hallo lieve lezers, wij hebben deze week ´vakantie´ gehad en zijn weg geweest van woensdag t/m zondag. Vandaar dat jullie een tijdje hebben moeten wachten. Hierover zal Jordi een verhaal gaan schrijven en zo snel mogelijk op de site zetten.

Ik wil nog even terugkomen op donderdag 29 september. Zoals jullie al gelezen hebben waren Jordi en ik woensdag en donderdag alleen in de klas. Het was even wennen om alleen voor de klas te staan, maar het is ons goed afgegaan.

Na school ben ik op huisbezoek geweest bij een jongen uit onze Grade 5, bij Enerst. Ik had hem beloofd om een keer mee te gaan naar zijn huis om te kijken hoe hij woont en om kennis te maken met zijn ouders. Na 20 minuten lopen kwamen we aan bij zijn stenen huis. Dit gaf al aan dat ze niet tot de armste mensen behoorden. Toen we aankwamen werd ik heel hartelijk welkom geheten door zijn moeder. Ze was namelijk al op de hoogte dat ik zou langskomen. Er werd gelijk een stoel gepakt, deze werd schoongemaakt en er werd een schoon dekentje erop gelegd, ook werd mijn tas aangepakt door de oudere broer van Enerst. Eerst kreeg ik een rondleiding. Na het zien van het huis kreeg ik de kippenboerderij te zien. Vervolgens gingen we naar het land, waar ze groente en fruit verbouwden en heb ik de fundering van hun nieuwe huis gezien. Met veel trots lieten ze mij alles zien, het was dan ook echt iets waar ze trots op mochten zijn.

Na de rondleiding gingen we onder de insaka zitten. Dat was het kleine rieten huisje voor hun eigen huis, hier stond het keukentje en ook een bank met wat stoelen. Toen zijn vader thuiskwam begon hij me allemaal vragen te stellen over Nederland, over mijzelf en over Enerst. We hebben gesproken over de vorderingen van Enerst op school. Ik vond het echt een heel fijn gesprek. Ik voelde me dan ook een echte leerkracht die op huisbezoek ging. Enerst zat er helemaal trots bij, het was toch heel wat dat Mr. Rick langskwam. Na anderhalf uur praten en ook lachen moest ik meekomen met Enerst. Hij had een cadeautje voor me. Ik kreeg zowaar een levende kip! Hier moest ik eerst wel even om lachen want ik zag al voor me dat ik met die kip achter op de fiets naar huis moest fietsen. Enerst stelde me gerust, hij zei dat hij mee zou fietsen en de kip bij hem achterop in een mand zou doen. Dat vond ik heel fijn! Na veel bedankjes nam ik afscheid van zijn familie en heb ik ze beloofd dat ik zeker nog een keer terug zou komen. Achteraf hoorde ik dat een kip een duur cadeau is en dat ze het niet zomaar weggeven. Toen voelde ik me toch wel een beetje trots. Het was een hele ervaring, dit ga ik vaker toen!

Het verhaal van de verjaardag van Marissa hebben jullie inmiddels al kunnen lezen, dus mijn verhaal gaat verder met de zaterdag.

Zaterdag zijn wij op tijd opgestaan want vandaag stond er een leuke trip op het programma. We gingen met z'n tienen naar Lake Kashiba. Dit is een heel helder meer op drie kwartier rijden van ons Guesthouse. De voorbereidingen werden in de ochtend getroffen. De geslachte kippen werden gepakt, de komkommersalade werd gemaakt en de aardappelen gekookt. Samen met Jordi, Remco, Leonie en Jordi H zaten wij in de laadbak van de jeep. Het grootste gedeelte gingen wij over een onverharde weg wat niet bevorderlijk was voor onze konten. We vlogen op en neer en heen en weer alle kanten op. Dit leverden voor Tiny een enorme lachbui op, maar zij had makkelijk praten aangezien zij mooi op de achterbank zat geïnstalleerd ;)

Zoals ik al zei, na drie kwartier kwamen wij aan bij Lake Kashiba. We namen onze spullen mee en liepen naar een leuk hutje om te zitten, direct aan het meer. We hadden onze spullen nog niet neergelegd of er kwam al een Canadese man aanzetten. Of wij zo vriendelijk wilden zijn om weg te gaan, het was immers zijn plek. Nadat wij heb hadden duidelijk gemaakt dat dit een vrij stuk natuur was snapte hij het nog niet. Wij besloten om hem maar zijn zin te geven want wij hadden geen zin om de dag slecht te beginnen.

Wij zijn maar liefst 10 meter naar rechts gegaan, waar wij ook nog een betere plek hadden. Al snel stonden we in onze zwemkleding, we wilden zo snel mogelijk het meer inspringen van de 7 meter hoge rots die voor ons ‘stekkie' was. Één voor één sprongen wij er op alle manieren in. De één nog ruiger en grappiger dan de ander. Je hoefde niet bang te zijn dat je op de bodem terecht kwam, het meer is aan de rand namelijk al 100 meter diep. In het midden van het meer is het zo diep dat niemand weet hoe diep. Zelfs duikers hebben al geprobeerd om tot de bodem te zwemmen, maar hen is het ook niet gelukt.

Wat ook wel opmerkelijk is dat het meer heel schoon in. Er liggen wel een paar blaadjes in van de omringende bomen, maar over het algemeen is het heel schoon en helder. De plaatselijke bevolking heeft hier een logische verklaring voor; Het 's nachts komen er boze geesten die in het meer leven naar boven en zij zuigen alle rotzooi naar beneden. Dat vonden wij wel grappig om te horen.

Het liep al tegen de middag en we hebben nog spelletjes gespeeld en lekker gebarbecued. Er bleef nog maar weinig over van hetgeen we mee hadden genomen. Tegen 16.00 uur stond de terugreis op het programma. Dezelfde vijf als op de heenreis zaten achter in de laadbak. Weer vlogen we alle kanten op en de stof die wij achterlieten zorgden voor heel wat lachbuien. Als we in de verte mensen zagen lopen of fietsen moesten we al lachen. Steeds als wij hen passeerden kwam er een hele grote stofwolk vrij waardoor de mensen verdwenen!

Toen we terugwaren in Mpongwe hebben we nog wat gedronken bij ‘Elizabeth', de plaatselijke stamkroeg.

In de avond hebben we weer flink spelletjes gedaan met zijn allen. Wat een gezelligheid hier in Mpongwe!

Zondagochtend stond het kerkbezoek op het programma. Ditmaal niet ons kerkje waar we al verschillende keren geweest waren maar naar een Baptistkerk. Jordi en ik werden opeens wakker door het geklop op de deur door Marissa. Het was toch wel heel vroeg na gisteravond en wij besloten lekker te blijven liggen.

Dus zijn Remco, Marissa en haar ouders alleen naar de kerk gegaan. Het was een mis die indruk heeft gemaakt op ze. Één daarvan was het zingen en de liedjes, deze waren ontzettend mooi. Ook mochten zij zichzelf voorstellen in de kerk aan alle mensen. Een minpuntje; de preek van een uur aan één stuk achter elkaar.

Tegen de middag kwamen zij terug en zaten Jordi en ik uitgeslapen al in de eetkamer. Wij hebben nog aan school gewerkt. Na onze lunch, bestaande uit meloen, meloen en nog een meloen hebben we weer spelletjes gespeeld. En nee het gaat echt niet vervelen;) We zijn namelijk nogal spelletjesliefhebbers.

Ook vandaag heeft Karel voor ons gekookt, gebakken aardappeltjes, witte bonen in tomatensaus, boontjes en kippenpootjes.

Zondagavond hebben we een nieuw spel gespeeld; weerwolven. Jullie thuis denken vast, waar gaat dit allemaal over? Ik kan jullie vertellen; het is HILARISCH.

Maandagochtend zijn wij met z'n vieren en de ouders van Marissa naar onze schooltjes geweest, om te laten zien waar wij lesgaven. Toen we aankwamen op de scholen waren de kinderen het juichen en het gillen, ze waren helemaal blij dat we er waren. Deze week herfstvakantie van ons vinden de kinderen namelijk maar niks. Zij hadden toch echt liever les van de ‘Muzundu's (blanken). Het deed ons vier heel goed om te zien dat de kinderen ons nu al misten en om ons vroegen. Heel stiekem wilden wij ook geen week vrij want de kinderen op stage zijn fantastisch. Hier doen we het allemaal voor!

In de middag is Marissa met haar ouders weggegaan voor 2 dagen en 1 nacht voor een safari. De mannen zijn in het guesthouse gebleven. Jordi en ik hebben nog individuele gesprekken gehad met Tijs(onze begeleider). Tijdens mijn gesprek begon het opeens te stortregenen! Dit was de eerste Afrikaanse regenbui die we tot nu toe hebben meegemaakt. Het was een flinke, maar ook wel even lekker om af te koelen na die hitte. Officieel begint het regenseizoen in november pas, maar het leek wel of het al was begonnen!

Nadat we de 14 daagse weersverwachting van Mpongwe hadden bekeken op internet waren we opgelucht. Vanaf vrijdag wordt het weer super weer :D

Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte. Hopelijk hebben jullie ervan genoten!

Tot de volgende keer maar weer !

Groetjes, Rick & The Group